Historie

vv VRC is de afkorting van voetbalvereniging Veenendaalse Racing Club. In het jaar 1952 richtte een groep enthousiaste mensen deze club op, toen vv Veenendaal haar zaterdag afdeling ophief. In het 1e jaar van haar bestaan heette de club Geel-Blauw. Na protesten van collega verenigingen is de naam in 1953 veranderd in vv VRC.  Tot de oprichters behoorden o.a. J.H. Jansen, Ries van Kooten (1ste voorzitter en trainer), Bertus van Kooten, Johan van de Weerthof, Evert Davelaar, Jan Budding en Toon Rebergen.

VRC is begonnen op het veld van Triangel Boys in de buurt van het Kostverloren. Al gauw werd een nieuw veld aan de Brinkersteeg aangelegd. De toenmalige faciliteiten logen er niet om. Er moest omgekleed worden in de deel van de naast gelegen boerderij. Wassen gebeurde in de drinkbakken van de koeien, die op hun beurt elke zaterdag naar de wei moesten omdat er gevoetbald moest worden. Later kreeg VRC er op een ander weiland een 2e veld bij. Dit veld lag aan het “Rooie Marie pad”. Een aantal jaren daarna werd dat weiland ingeruild voor een mini sportpark (2 wedstrijd velden en een trainingsveld)  op de Middellaan. Dit mini sportpark werd gedeeld met de honkbal vereniging Blue Socks en lag bij de ingang van het “Rooie Marie pad”. Dit pad liep van de Middellaan naar de Cuneraweg en was vernoemd naar boerin Marie de Rooi die aan dit pad woonde.

Foto uit 1952: staand 4^e van links Geert Reininga, 2^e van links Bertus van Kooten 5^e van links Johan van de Weerthof en zittend 3^e van links Evert Davelaar (beide behorend tot de oprichters van VRC)

Begonnen werd in de 4e klasse van de KNVB. In 1957 promoveerde VRC naar de 3e klasse onder leiding van de heer M. van Kooten, die op dat moment zowel trainer, speler als voorzitter van de vereniging was.  In 1969 promoveerde VRC naar de 2e klasse in het amateurvoetbal.  Dit was toen de allerhoogste klasse van het zaterdag amateurvoetbal. VRC speelde toen o.a. tegen GVVV en IJsselmeervogels. VRC kwam dat jaar in de nacompetities 1 doelpunt te kort om te kunnen promoveren naar de nieuw te vormen 1ste klasse. IJsselmeervogels promoveerde dankzij dat ene doelpunt wel naar deze 1ste klasse. Trainer was Gert van de Weerthof. Gert was een oud prof speler van o.a. Vitesse en PEC Zwolle. Na zijn professioneel loopbaan werd hij trainer van VRC. Het waren gloriedagen van VRC. Enkele bekende namen uit die periode: Piet en Gerard Hasselaar, Rien van Engelenburg, Piet Mulder, Bert van de Weerthof en Cor Aalbers.

In 1978 kwam de lang verwachtte en ook noodzakelijke verhuizing naar sportpark “Spitsbergen” (zie kader) in Veenendaal-Oost. Jan Hessels Mulder was in die periode voorzitter van VRC. Andere bestuurders uit die tijd: Johan van de Weerthof (2e voorzitter), Theo van Kesteren (secretaris) en Geert Reininga (penningmeester). Onder hun leiding bereidde VRC zich voor op de verhuizing naar Veenendaal-Oost en groeide VRC van een klein clubje naar een prachtig bloeiende vereniging die het nu nog steeds is. Vanwege hun zeer grote verdienste zijn zij daarom terecht opgenomen in Ere Galerij van VRC.

De verhuizing in 1978 naar het sportpark “Spitsbergen” in de nieuw wijk Veenendaal-Oost was een gouden greep. Het aantal jeugdleden groeide explosief. Van 5/6 teams groeide VRC in korte tijd naar 25/30 teams.

Eind jaren 80 werd er daarom door de toenmalige trainer van de A1 Klaas van Hal het eerste jeugdopleidingsplan opgezet. Hij schreef een programma welke de jeugd van VRC naar een hoger niveau bracht. De jaren daarop kwam het resultaat. Door goede begeleiding en training heeft VRC haar jeugd naar de hoogste divisies van Nederland geholpen. VRC is er trots op dat diverse jeugdspelers de overstap hebben kunnen maken naar het betaalde voetbal. O.a. naar Feyenoord, PSV, NEC, Top Oss en Vitesse.

Het jeugdplan wordt, door de huidige technische coördinator Kees van Rijswijk en zijn staf, jaarlijks getoetst aan de technische criteria van vandaag de dag en indien nodig aangepast.

Sportpark SpitsbergenDe eerste steen werd op 8 april 1978 gelegd, door één van de oprichters van VRC, Johan van de Weerthof. De steen is ingemetseld in één van de wanden van het VRC clubhuis. Links van de jeugdbestuurskamer.Het clubhuis en kleedaccommodatie zijn nagenoeg geheel gebouwd met eigen vrijwilligers. Een prestatie van formaat. VRC speelt nog steeds op dit sportpark. Nog altijd voldoet het complex, na ruim dertig jaar, aan de eisen van deze tijd. De ontwerpers en de bouwers waren hun tijd ver vooruit. Wij zijn hen er voor altijd dankbaar voor! In de loop der tijd zijn er twee kleedlokalen en een instructielokaal bijgebouwd. In 2009 werd het sportpark en de kleedaccommodatie grondig gerenoveerd. De kleedaccommodatie heeft aan de binnenkant een geel blauwe look gekregen. Deze kleuren herinneren aan de allereerste naam Geel-Blauw. Het complex bestaat uit 12 kleedkamers, een massageruimte annex krachthonk, een clubhuis met diverse ontvangstruimtes, een jeugdspeelhoek en een instructielokaal. VRC heeft sinds 2009 de beschikking over 1 kunstgras hoofdwedstrijd/trainingsveld, 2 wedstrijdvelden en 1 wedstrijd/trainingsveld. Op twee wedstrijdvelden en een trainingsveld is kunstlicht aanwezig. Het hoofdveld heeft een overdekte zittribune.

Eind 1970 begin 1980 werd het damesvoetbal bij VRC geïntroduceerd. Voor die tijd was dat vrij uniek. In Veenendaal had alleen Unitas een damesafdeling. Gert Muhlack was de inspirator van de dames afdeling. Dames1 speelde jaren in de hoofdklasse van west1. In de hoogtij dagen waren er 3 damesteams. Toen de belangstelling afnam, besloot het toenmalige VRC bestuur om te stoppen met de Dames afdeling. Het complete team besloot om voor DTS in Ede te gaan voetballen. Tegenwoordig heeft VRC weer diverse meisjes teams.

Foto uit het seizoen 1985/1986: staand links Frans Jakobsen (trainer), De heer en mevrouw Hensen, Ingrid van de Weerthof, Jeanet Drost,Monique Meijer, Edith van Haaren, Keetie Kalkhoven, Anita Sukkel, Sylvia van Zadelhof en helemaal rechts Jan Hessels Mulder (voorzitter). Zittend Marian Hensen, Antoinette Bouw, Anita Satink, Elvira van Kraanen, Tanja van Rotterdam, Marianne Satink en helemaal rechts Jacoline Nijland.

VRC1 promoveerde uiteindelijk toch naar de 1ste klasse. VRC heeft zich vele jaren in deze 1ste klasse kunnen handhaven. Promotie naar de Hoofdklasse is een paar maal zeer dichtbij geweest. In 2007 degradeerde VRC naar de 2e klasse en speelt daarin nog steeds.  In het seizoen 2009/2010 werd na een slopend seizoen, via de na-competitie, klassebehoud veiliggesteld. Diverse spelers verlieten VRC of bedankten voor het spelen in VRC1. Onder leiding van de trainer Henry Kalk speelt VRC dit jaar met veel zelf opgeleide -vaak jeugdige -spelers. Oo

In 2008 startte VRC haar voetbalschool. De voetbaltrainingen van de voetbalschool zijn gericht op het verbeteren van de techniek van E-pupilen. De voetbalschool is alleen toegankelijk voor spelers die door VRC worden uitgenodigd.

Ook in dit 3e jaar van de voetbalschool zijn er voor de deelnemers/deelnemers géén kosten aan de voetbalschool verbonden. De voetbalschool wordt net als de voorgaande jaren gesponsord door De Eekhoorn van Jan Schoeman.

De trainingen zijn in handen van Marcel Hofman en Kees van Rijswijk. Zij worden ondersteund door selectiespelers van VRC C1 en B1.

Anno 2011

VRC in 1952 begonnen met een 1 team (ongeveer 20 leden), is gegroeid naar ruim 800 leden. Het grootste deel daarvan is als voetballer actief. VRC heeft in het seizoen 2010-2011 negen senioren elftallen en vijfendertig jeugdelftallen. Ook zijn er 3 meisjesteams actief en zijn er 30 mini’s die hun eigen competitie hebben.

De jeugdafdeling groeit nog steeds. Eind 2010 werd Sem van de Wielen als 500ste jeugdlid ingeschreven. Een mijlpaal voor de vereniging. Sem werd op de Nieuwjaars receptie, door de jeugdvoorzitter Evert Klem en de jeugdsecretaris Anneke Rebergen voor een overvol clubhuis, in het zonnetjes gezet.